De Amerikaanse Bulldog is gewoon een pitbull

Een van de beste verhalen over de geschiedenis van de Amerikaanse Buldog afkomstig van molloser.com:

Het ras ontstond rond 1700 in Amerika, deze Old Country Bulldogge was gefokt uit de originele Engelse en Ierse bulldogs en ook andere Europese werkhonden van Bullenbeiser en Alaunt komaf. Een hoop aanhangers van het ras denken dat de originele witte Engelse Bulldog in Amerika voortleefde waar het bekend werd onder de naam American Pitbull, Old Southern White Bulldogge en Alabama Bulldog, en andere namen.

Er onstonden een aantal regionale types, de meest populaire vond je in het zuiden, waar de enorm grote witte plantage buldoggen het meest gewaardeerd werden. Sommige lijnen zijn gekruist met Ierse en Engels pit vecht-honden die Engels witte Terrier in zich hadden waardoor de grotere variatie van de APBT en ook de kleinere variatie van de Amerikaanse Buldog ontstonden. Hoewel er vrij veel verschillende buldoggen zijn ontwikkeld in Amerika, wordt de Amerikaanse Bulldog als apart ras erkend.

In tegenstelling tot andere Buldog rassen, was de hoofdrol van deze fijne buldog niet die van vechthond maar die van gezelschapshond en werkhond. Hij is erg goed in sporten zoals gewichten-trekken omdat hij een stuk groter dan andere bulldoggen is, en het kunnen het goede boerderij-honden en zelfs jagers zijn.

Terwijl in Europa en Engeland de oude bulldoggen aan het verdwijnen waren bleef de Amerikaanse variant onveranderd tot WO II, toen hun aantal drastisch begon af te nemen wat een aantal liefhebbers deed besluiten te proberen het ras voor uitsterven te behoeden. In de zestiger jaren begonnen Louis Hegwood, George Lee Williamson, Calvin Tuck en anderen gezamenlijk nog in het zuiden levende buldoggen te verzamelen en de beste exemplaren werden geselecteerd om als basis van het terugfok-programma te dienen.

Ze besloten om de naam ‘American Pit Bulldog’ los te laten, om verwarring met de ‘American Pit Bull Terrier’ te voorkomen. Hierna is het ras onder de naam ‘American Bulldog’ geregistreerd. Er werden nog wel andere rassen ingekruist om de genenpoel te vergroten, waarbij niet iedereen eens was met de keuzes die sommige fokkers maakten.

Hoewel Johnson een belangrijk figuur is in de ontwikkeling van de moderne Amerikaanse Bulldog als een erkend apart ras, besloot hij om de Engelse Bulldog in zijn lijn te kruising, iets waar veel liefhebbers van het ras het niet mee eens waren. Door verschil van mening over het ideale type en de fokkerij beëindigden Alan Scott en J.D.Johnson hun samenwerking om volgens hun eigen opvattingen verder te fokken. Tot op de dag van vandaag zijn de Johnson lijn en de Scott lijn de twee belangrijkste types van de moderne Amerikaanse Bulldog maar er bestaan ook andere lijnen zoals Painter, Leclerc, Hines, Old Southern White etc. Echter, het grootste gedeelte van de huidige honden is een kruising van alle typen, alsook van andere ‘bull- en terriër’ rassen.
De grote, massieve, goed gemanierde Johnson honden met hun brede kop zijn populairder als gezinshond boven de kleinere en lichter gebouwde, werkende bulldoggen van Scott die als betere werkhonden worden beschouwd.

Momenteel wordt er gesproken over het als een apart ras classificeren van de pure J.D. Johnson honden vanwege de opmerkelijke verschillen in hun voorkomen, en vanwege conflicten tussen fokkers van Amerikaanse Buldoggen betreffende de standaard van het ras en de richtlijnen wat betreft de raszuiverheid. Er wordt gezegd dat de moderne Johnson lijn bloed van Engelse Mastiffs en zelfs Sint Bernards in zich heeft, maar dit is nooit bewezen.

Hoewel het Scott type vroeger direct ontwikkeld is door het kruisen van Johnsons honden met meer vasthoudende rassen, zoals de Amerikaanse Pitbulls Terrier, wordt dit type nu algemeen beschouwd als het ras-ideaal, die het regelmatig beter doet dan zijn voorgangers. Dit komt gedeeltelijk door de waarde die veel buldog liefhebbers hechten aan de functie van een werkhond en niet de vorm. De Amerikaanse Buldog werd in 1999 officieel erkend door de United Kennel Club en is tegenwoordig populair in de VS en de rest van de wereld.

De Amerikaanse Bulldog is een moedige waakhond en een lieve gezinshond, maar heeft een ervaren eigenaar en een vroeg beginnende socialisatie nodig. Hoewel dit ras niet zo hond-agressief is als andere bulletjes, speelt hij ruw en deinst hij niet terug wanneer hij geconfronteerd wordt. Helaas stoppen sommige stomme eigenaren door een misvatting deze honden in de hondenpit met pitbulls en andere rassen, bijna altijd met vreselijke gevolgen.

Er zijn ook enkele lijnen die niet raszuiver zijn, dus mensen die er een willen kopen moeten voorzichtig zijn. Boxers, Bull mastiffs, Presa Canarios, Old English Bulldogge, AmStaffs en andere bulletjes worden af en toe gekruist met Amerikaanse Bulldoggen, soms met de bedoeling om hun werkvermogen te verbeteren maar meestal om het uiterlijk te beïnvloeden en andere redenen. Omdat dit ras steeds populairder wordt in Amerika en over de hele wereld, moeten mensen die er een willen kopen hun A.B. fokker goed onderzoeken om er zeker van te zijn dat men een goede, raszuiver gefokte hond koopt en geen pitbull kruising of een slecht gefokte hond.

De Amerikaanse Bulldog is sterk gebouwd, een krachtige en energieke hond, trouw aan zijn baas. De vacht is kort en glanst en alle kleuren zijn geaccepteerd behalve eenkleurig zwart, blauw of driekleurig. De meest populaire honden zijn wit, met of zonder vlekken. Gemiddelde hoogte is 24 inches maar groter honden komen veel voor.

De Amerikaanse Buldog is gewoon een pitbull volgens D.Jessup

Het (Amerikaanse Buldogs) zijn pitbulls. Je hoeft me niet op m’n blauwe ogen te geloven, luister gewoon naar pitbull expert Diane Jessup:

Uit The Working Pit Bull p.83
Een ras waar tot het einde van de jaren tachtig nauwelijks iemand iets over gehoord had, dat naar mijn idee in de jaren tachtig gecreëerd is uit bestaande lijnen van grotere pitbulls voor de novice pitbull eigenaar die dacht 'groot is beter' . Sommige lijnen zijn waarschijnlijk pure pitbulls die in de afgelegen zuidelijke staten overleefden en zich apart ontwikkelden. Sommige lijnen van deze 'pure rashonden' zijn APBT's gekruist met een half dozijn grote rassen van het mastiff type. Dit ras krijgt een rijke en min of meer verzonnen geschiedenis toegeschreven door de promotors van het ras. Deze honden worden zelden als vechthond gebruikt maar worden in plaats daarvan verkocht als een soort super waak hond met allerlei bovennatuurlijke krachten. Hij wordt op de markt gebracht voor mensen die een grote pitbull willen voor de waak of pakwerk.

The Working Pit Bull p84
De Amerikaanse Bulldog is bijna identiek aan de pit bulldog en is te herkennen aan zijn enorme formaat.

De Amerikaanse Stafforshire Terriër is ook gewoon een pitbull

bron: dogsbite.org
In 1935 stemde de Amerikaanse Kennel Club ermee in om pitbulls te registreren maar alleen onder de naam Staffordshire Terriër. Dit om elke verwijzing naar zijn achtergrond als vechthond te vermijden. Om het nog verwarrender te maken werd het ras in 1972 omgedoopt in Amerikaanse Staffordshire Terriër. Deze verwarring door de verschillende benamingen misbruiken pitbull eigenaren als ze beweren dat mensen hun ras niet kunnen herkennen.(Het is geen pitbull, het is een am. staf. Zie je wel, pitbulls krijgen altijd de schuld.) Ze vertellen hun vrienden dat ze een Staffordshire Terriër hebben en geen pitbull. Terwijl die in werkelijkheid hetzelfde ras zijn en een genetisch identieke achtergrond hebben. Om alles nog meer te verwarren werd de Amerikaanse Bulldog tot de jaren zeventig meestal Amerikaanse pit bulldog genoemd.

Stamboom van de pitbull en de amerikaanse staffordshire terriër

Gekruist registreren wil zeggen dat de honden in elk van de stamboomregisters kunnen worden ingeschreven en ook in meerdere stamboomregisters ingeschreven kunnen staan. Een pitbull kan dus als Amerikaanse pitbull terrier én als Staffordshire terrier ingeschreven staan.

Vertaling door Tegenpitjes